हाइकुहरु – वैरागी जेठा

आलोक प्रवृत्ति
अनगिन्ती असला
गुञ्जित हुन्छ ।

युवा चेतना
समाजशास्त्र बोल्छ
सालघारीमा ।

दुईटा आँखा
बिझाउँछ आफैँमा
ग्रहण –ग्रास ।

शरद रुन्छ
अग्निगर्भमा क्रान्ति
समाजशास्त्र ।

अमृत ज्ञान
उछिट्टिएको दिन
हावामा रम्छ ।

रोइदिन्छ म
सर्वहाराका गीत
थिति समाल्न ।

अदृश्य जाति
मुक्त गर्नेहरुका
बन्द छ आँखा ।

बेग्लाबेग्लै छ
समाचारको न्याय
आधारहीन ।

आभास हुन्छ
जनयुद्धका घाम
विधर्मी बन्दा ।

कम्पोसा गीत
किचिएर सकिन्छ
नयाँ पुस्तामा ।

नौलो युगको
भीडमा बाँचेर ऊ
हराउँदै छ ।

तरुनो योनी
चारैतिर सुनिन्छ
अमर गाथा ।

जंगल जाल
लाखाँहरु लश्कर
वर्गनीतिमा ।

फोर्दै फार्दै ऊ
कृषिको अर्थतन्त्र
आकार भङ्ग ।

छाती भाँचेर
शोषण अघिबढ्यो
मण्डल आज ।

घुच्चाको पीडा
गहभरि आँसुका
बाढी बग्दछ ।

रंगिन साँझ
पुर्पुरोमा दनक
बूढी सूर्यकी ।

रण्डीबजार
चिच्याइरहेको छ
धरोधर्म हो ।

कल्कीका झुप्पा
हेलोहोचो कमाएँ
मौजा उनकै ।

कोसिस गर्दै
पानीमरुवाहरु
सडकतिर ।

भुँवरीमा छ
वर्तमान समाज
आँखाका गेडी ।

झमेला भयो
पागल नै रहेछ
समय फालो ।

पश्चाताप छ
तातो रगत बल्छ
होसियार हौ ।

हाम्रो वेदना
भुँवरीमा हेलिँदै
विचार झुक्छ ।

हामी जिप्सी हौँ
गर्दै पुकार आमा
स्वतन्त्रतामा ।

मान्छेहरुका
चेतनाको जुर्मुर
भैरव नृत्य ।

अँगालो हाल्दै
एक्सप्रेसमा डुल्छ
रेकड तोडी ।

प्रतिक्रिया लेख्नुहोस्

तपाइको इमेल देखिने छैन

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>