प्रतिबद्धता – कौशिला रिसाल

आमाले कोक्रो हल्लाउँदै बुनेका
सन्तानको भविष्य
बाबुको हलोको सियोले
थामेको तिनको चाहना
मानौँ , कुनै वैङ्कको एटीएम कार्डजस्तै हो
सरकार श्रमको विज्ञापन गरिरहेछ
चुरोटको धुवाँ उडाएजस्तै !

नदेखिएरै उज्यालाका कुनै रङ
नभेटिएरै खुसीको गोधूली
चिप्लिरहेछन् चिप्ला पाङग्राजस्तै
नानीहरूका उज्याला भविस्य ।

सपनाको शिखर उक्लन
मैले तिनका भविस्यको भर्र्याङ् चढ्नु छ
कल्पनाको महल उठाउन
मेरै पैतालाको माटो चाट्नु छ
आगाका लप्काहरू
मैतिर सोझिदै छन्
म आगो निल्ने मान्छे
कसरी तुहिन सक्छ मेरो
संघर्षको पहाड
यथार्थका ज्वारभाटा समाएर
तिनको मौनतालाई भाच्नु छ
निराशाको काचुली फेर्न
म बाच्नु छ
युगौ युगसम्म ।

प्रतिक्रिया लेख्नुहोस्

तपाइको इमेल देखिने छैन

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>